برگرفته از کتاب کارگاه بهبودی نوشته#مجتبی_دشتی
قدم 8
ما فهرستی از تمام کسانی که به آنها صدمه زده بودیم تهیه كرده و خواستار جبران خسارت از تمام آنها شدیم.
پروردگارا، مرا از بند گذشتهی ملالانگیز رها کن.
گذشتهای که بر اثر عدم آگاهی به همنوعان زیان و لطمه رساندهام. مرا حضور ذهن و شهامتی عطا کن تا به یاد بیاورم به کسانی که آسیب رساندهام و موجبات جبرانش را برایم مهیّا کن.
امید دارم تا زمانی که از تو تبعیت میکنم به هیچکس آسیب و زیانی نرسانم.
«آمین»

قدم هشتم میخواهد به فرد کمک کند که با گرفتن و پذیرفتن مسوولیت نابسامانیها و خرابیهای گذشته شرایطی را برایش مهیّا کند تا در مواجهه با اجتماع خجالتزده و شرمسار نباشد. انسانها نیازمند زندگی در کنار هم و ایجاد رابطه با هم میباشند، قدم هشتم جایگاه مناسبی جهت شناسایی و تمرین برای از سرگیری روابط از دست رفته است.
معتاد روابطش را یا با علم و آگاهی از دست میدهد یا عدم آگاهی، در هر دو صورت فرق نمیکند مهم این است که برای از دست دادن رابطهای حتماً پیشزمینههایی مثل کینه و رنجش یا خسارات و صدمات عاطفی و مالی دخیل بوده که با ریشهیابی و جبران آنهاست که میتواند روابط، دوباره از سر گرفته شود یا اگر هم ترمیم نشد لااقل مانند قارچ سمّی در صفحات خاطرات رشد نکند.
از انجام این قدم ترسی به خود راه ندهید و هیچ سناریویی در رابطه با اینکه شاید شرم و خجالت سراغتان بیاید یا نتوانید به چشم آنهایی که بدانها خسارت زدهاید نگاه کنید یا آنها شما را هرگز نبخشند ... در ذهنتان تداعی نکنید.
برداشت این قدم می تواندجرقهی شروع دوبارهی دوستیها باشد که به علت بیماری اعتیاد آنها را به دشمنی یا کینه و رنجش تبدیل کرده بودید. در این قدم تجربهای جدید و نو از زندگی مسالمتآمیز و بدون ضرر و خسارت به دیگران را تجربه خواهید کرد. فقط باید سعیتان این باشد که فهرستتان را تکمیل کنید. شاید بعد از انجام گام نهم و جبران خسارت این لیست. فهرست دوستان خوب و صمیمی شما بشود.
1ـ آیا به هیچ شکلی در کارکرد قدم هشتم مردد هستیم؟ چرا؟
بله، گاهی با تصور بر اینکه شاید خساراتی به بار آورده باشیم که زیاد باشد یا غیرقابل جبران باشد و یا از رویارویی با افرادی که به آنها خسارتزدهایم ترس و شرمندگی سراغمان بیاید و آیا بعد از عنوان کردن پذیرفته خواهیم شد یا با مشکلات قانونی مواجه خواهیم گشت.

2ـ آیا نیاز به تامل و مشورت با راهنمای خود را قبل از آغاز جبران خسارت، تشخیص میدهم؟ آیا در هیچ شرایطی به واسطهی تعجیل و شتاب در جبران خسارت باعث بروز خسارات جدیدی شدهام؟ آن شرایط چه بوده است؟
ما در هیچ شرایطی نمیتوانیم با عجله و شتاب جبران خسارت نماییم. با عدم شناخت نسبت به خسارتها و عمق آنها شاید دوباره موجب خسارت جدیدی شویم که روند بهبودیمان را تحتالشعاع خود قرار دهد. ما سعی میکنیم با صبر و حوصله و مشورت بهترین راه را برای جبران خسارت پیدا کنیم.
3ـ فهرست رنجشهایی که بر سر راه تمایل شما جهت جبران خسارت وجود دارند را بنویسید؟
در این سوال اسامی کسانی را مینویسیم که از آنها رنجش داریم و ما به آنها نیز خسارت زدهایم و چون هنوز آنها را نبخشیدهایم تمایل به جبران خسارت از آنها را نداریم
4ـ آیا میتوانم در حال حاضر از این رنجشها رها شوم؟ اگر نه، آیا تمایل دارم که به هر حال نام این افراد را در فهرست خود بنویسیم و بعداً نگران جبران خسارت از آنها باشم؟
اگر ما از رنجشهایمان نشویم تهیهی فهرست قدم هشتم و تمایل یافتن برای جبران خسارات کار مشکلی خواهد شد ما میبایست نام آنها را در لیست خود بیاوریم ما نمیخواهیم با استفاده از انکار بیماریمان خسارتهایی را که زدهایم را انکار کنیم و برای آنها توجیه بیاوریم. ما به دنبال سهم و تراز خود میگردیم هر چقدر هم کوچک باشد.

5ـ آیا کسی هست که من به او جبران خسارت بدهکار باشم ولی او تهدیدی برای سلامت یا امنیت من باشد یا مورد دیگری وجود داشته باشد که من نگران حال آن شخص باشم؟ ترسهای من چیست؟
بله – بسیار زیاد خسارات عاطفی و مالی در فهرستمان داریم . ترس یعنی فقدان ایمان در درون و دوربودن از قدرت الهی .
شاید خسارات به بار آمده را در حال و شرایط موجود نتوان انجام داد اما با این نیت که من تصمیم دارم خسارات را جبران نموده و خود را از بند رنجشها رها کنم ایده ای قابل قبول است به خاطر داشته باشم هر جبران خسارتی را به دور از تصمیم احساسی ، همراه با تعقل و مشورت به انجام رسانم.
برچسب:
نویسنده: مانی نظری