مجتبی دشتی مرتضی عامری / شبکه لغزش

بيشترين افراد رو به بهبودي با تكميل مراحل زير ازمرحله تثبيت عبور ميكنند.

درك نياز به كمك

يكي از بزرگترين مشكلات معتادان عدم درخواست كمك آنها ميباشد. بيشترين معتادان براين باور هستند كه آنها ميبايست به خود متكي باشند. بنابراين آنها اغلب براي اولين بار بدون درخواست كمك اقدام به ترك ميكنند.

و آنها به شدت تحت تاثير علائم فيزيكي و رواني اجتماعي و همچنين هجوم مشكلات ناشي از ترك ميشوند و چنين تلاشهاي فردي براي كسب بهبودي اكثرا با شكست مواجه خواهد شد. و در نهايت متوجه خواهند شد كه به تنهايي نميتوانند ترك كنند.

زمانيكه معتادين آماده درخواست كمك ميشوند، اغلب برنامه 12 قدم ميشوند. و بعضي به دنبال مشاوره حرفهاي خواهند بود.

و بعضي ديگر عضو برنامههاي نوتواني (Rehabilitation) ميشوند. يكي از بهترين منابع كمكي، ارتباط با مشاوري با مدرك اختصاصي جهت اجراي برنامه مناسب درماني ميباشد.

اكثرا افراد به اين نتيجه ميرسند كه در صورتيكه كه هم در برنامه بهبودي 12 قدم شركت كرده و هم داراي مشاوري مجرب باشند.

تثبيت راحتتر و آسانتر خواهد بود. و من اين كار را «بعلاوه 12قدم» ميخواهم. كمكي كه دريافت ميشود هرچه باشد، هدف ايست كه كنترل تفكر، احساسات، قضاوت و رفتار بدست بيايد. و اين امر شامل ورود به يك محيط حمايتگر جهت درمان و پيشگيري از علائم پس از ترك ميباشد.

بهبودي از تاثيرات فوري ناشي از ترك

اثرات ناشي از ترك نتيجه مستقيم وابستگي فيزيكي و رواني به مواد ميباشد. معتادان براي مدت طولاني از مواد استفاده كردهاند بطوريكه حتي وقتي تحت تاثير مواد هستند، توانايي و قابليتهاي خود را ميتوانند حفظ كنند. و فرمول شيميايي مغز آنها به چنين مسموميتي عادت كرده و پاكي براي ما آنها غيرطبيعي است. حال براي عملكرد صحيح بدن نيازمند مواد شيميايي تغيير دهنده خلق ميباشد. كه در غير اين صورت علائم رفتار غيرطبيعي رخ خواهد داد. اين علائم هم بصورت موقت و هم بصورت دائمي خواهد بود. علائم كوتاه مدت در عرض 3 تا 5 روز از بين خواهد رفت كه شامل بيخوابي، آشفتگي، بيقراري و هيجانات احساسي هستند. علائم ترك طولاني مدت كه ممكن است بين 6 تا 18 ماه طول بكشد تا اتمام يابد، شامل اختلال در تفكر، مديريت عواطف، حافظه و خواب كامل ميباشد. در طول زماني كه دچار استرس كمتري باشيم، ااين علائم هم كمتر ميشوند. و زمانيكه استرس اوج ميگيرد، اين علائم بيشتر ميشود.

در طول اين مدت زمانيكه استرس طولاني باشد، اشخاص ممكن است حالت مستعد پيدا كنند يا علائم جدي از خود بروز دهند كه ممكن است منجر به فروپاشي جسمي و احساسي شوند. بهبودي از چنين علائم كوتاه، مدت و بلند مدت ترك نيازمند ترك مواد بوده و لازم است آگاهي كامل از چگونگي مديريت علائم ترك در اين دوران را داشته باشيم و تحت درمان پزشكي مناسب قرار بگيريم. و همچنين شرايطي نيازمند يك برنامه بهبودي سازمان يافته و مرتب كه شامل اطلاعات و آموزش، عضويت در 12 قدم، رژيم غذايي مناسب و روش جهت كاهش استرس ميباشد تا فرمول شيميايي مغز به حالت نرمال بازگردد. چنانچه اين علائم تحت كنترل باشد، لازم است اكثر معتادين؟ رويارو شوند.

در دوره ثبات افراد معتاد اغلب

بهبودي

به يادآوري سرخوشي

وسواس

اجبار

گرايش

Aufulizing بهبودي روندي است كه در آن بطور خودآگاه برجنبههاي منفي بهبودي تمركز شود در حاليكه جنبههاي مثبت آن ناديده گرفته شود.

و اين امر موجب ميشود كه به اين باور برسيم كه بهبودي وحشتناك و سخت است.

يادآوري سرخوشي Eupholic روندي است كه به طور اگاهانه تنها بر روي خاطرات مثبت مصرف تمركز كرده و جنبههاي منفي آنرا در خاطر ببريم و بدين وسيله به اين باور برسيم كه مصرف مواد خوب بوده است.

چنين ياداوري مثبتي موجب اين باور خواهد شد كه مصرف مواد ممكن است درآينده خوب باشد. از آنجايي كه مصرف ازتي بدون رنج و حس رهايي در گذشته براي شخص ايجاد كرده است، پس منطقي به نظر خواد رسيد كه در آينده هم چنين لذتي و رهايي را ايجاد كند.

اين انتظار و توقع مثبت انديشي پوچي است كه نوعي وسواس به همراه خواهد داشت.

وسواس اعتيادگونه عدم توانايي در بازداري از تفكر در مورد جنبههاي مثبت مصرف الكل و مواد است. اشخاص در حال بهبودي ممكن است زمان بسياري را صرف تفكر در مورد خوبي «روندهاي خوش قديم» مصرف كرده و تصور كنند كه چقدر تجربه عدم مصرف در آينده وحشتآور خواهد بود. (روزهاي بهبودي)

تفكر در مورد نتايج تاثيرات مثبت مصرف در نهايت موجب عكسالعملي اين چنين خواهد بود: اجبار. اجبار، ميل نامعقول مصرف مواد ميباشد هرچند كه نتايج وخيم آن آشكار مشهود باشد. اگر چنين اجباري قوي و دائم باشد، فرمول شيميايي مغز دچار گرايش يعني عطش فيزيكي براي صرف خواهد شد. و بدين طريق جسم دچار نياز ودرخواست مواد شيميايي ميشود. اگر گرايش پديد آيد، بسياري افراد دچار بيقراري جسمي درست مثل حالت ترك ميشوند كه درست در زمان كوتاهي پس از ترك چنين حالتي رخ خواهد داد.

افرادي كه پاكي خود را حفظ ميكنند، آموختهاند كه چگونه در addictive pre occupation مداخله كنند. آنها با قدرشناسي از فوايد پاك بودن و نعمات آن مانع از حالت ترس از پاكي ميشوند. و گذشته خود را براي جلوگيري از يادآوري سرخوشي به خوبي مورد بررسي قرار ميدهند. و هرگز راجع به فوقالعاده بودن مصرف مواد در آينده فكر نميكنند. و بطور آزادآنهاي راجع به وسواس و اجبار و گرايش خود با ساير افراد كه از آنها قديميتر هستند و از آنها حمايت ميكنند، صحبت خواهند كرد.

فراگيري مديريت استرس به طريق غيرشيميايي

بخش بزرگي از تثبيت فراگيري مديريت استرس بدون الكل و مواد است. در دوران اعتياد فرمول مديريت استرس اينگونه بوده است

احساس خشنودي= مصرف مواد + استرس

در صورتيكه مواد حذف شوند هيچ روشي براي مقابله با استرس باقي نميماند. تا زمانيكه روشهاي جديدتري از غلبه بر استرس آموخته شود.

استرس همچنان باقي خواهند ماند تا زمانيكه شخص معتاد احساس كند كه در صورت عدم مصرف ديوانه خواهد شد.

افزايش اميد و انگيزه

در حاليكه افراد معتاد پيشرفت ميكنند، به اين باور ميرسند كه بهبودي امكانپذير است. و اين امر را بواسطه جلسات و صحبت با ساير افراد وابسته كه حال در وضعيت بهتري در روند بهبودي قرار دارند بدست ميآورند. حال آنها احساس بهتري دارند. و ميبايست بر بدترين علائم ترك و ؟؟؟ غلبه كنند. حال، آنها با حالت بهتري كه كسب كردهاند به روند بهبودي بيشتر باور پيدا ميكنند حال آنها بر اين باورند كه اگر اشخاص ديگر در اين راه موفق بودهاند، آنها نيز موفق خواهند بود. آنها تمايل دارند كه وقت، انرژي خود را صرف اين باور بهبودي نمايند.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم دی ۱۴۰۲ ساعت 21:20 توسط M.Dashti  |