اعتیاد یک بیماری جسمی- روانی -اجتماعی و روحانی است و با تاثیرات زیر همراه است:
۱-روانی -افکار ما را آشفته می کند و سلامت عقل ما را از بین می برد بیماری اعتیاد باعث می شود تا در عالم اوهام و خیالات و انکار زندگی کنیم.
۲-جسمی -مغز نمی تواند بدون مواد مخدر به فعالیتهای عادی و طبیعی خود ادامه دهد.
۳-اجتماعی-ما را از هر کس و هر چیزی جز مواد مخدر جدا و منزوی میکند.
۴- روحانی -باعث میشود که باور کنیم قدرت اختیار زندگی خود را در دست داریم و همین تصور نادرست باعث میشود تا ارتباط مان با نیروی برتر که باید به آن توکل و تکیه کنیم قطع شود. بیماری اعتیاد باعث میشود تا ارزش ها ؛ مسائل اخلاقی و شرافت و حیثیت خود را فدای مواد مخدر کنیم.
تاثیرات بیماری اعتیاد
1-جسمی |
2-اجتماعی |
3-روانی |
4-روحانی |
بهبودی مستلزم یک برنامه روزانه است

لرزش اتفاقی است که در بین ما معتادان رواج دارد و باید مورد توجه جدی قرار گیرد چون میتواند به مشکلات جدی تر و حتی مرگ ما منجر شود. باید بدانیم که ما یکباره و بدون دلیل سراغ مواد مخدر نمی رویم. لغزش یک فرایند مرموز است که معمولاً در سه مرحله اتفاق میافتد: احساسی- روانی و جسمی . لغزش احساسی میتواند در حالت بهبودی بر اثر فشارهای عصبی که نتوانستهایم آنها را به خوبی کنترل و یا با آنها کنار بیاییم اتفاق بیفتد. توجه داشته باشید که در بهبودی ما دیگر مواد مصرف نمی کنیم که بتوانیم با تکیه به مواد فشارهای عصبی را تحمل کنیم و می بایست از ابزارها و رهنمودهای برنامه دوازده قدم استفاده کنیم وگرنه ممکن است دوباره افکار معتاد گونه به سراغ ما بیاید که باعث وارد شدن ما به مرحله دوم لغزش میشود که لغزش روانی نام دارد. در لغزش روانی که مرحله دوم لغزش است وسوسه استفاده مجدد مواد به سراغمان می آید چون از آن ترس داریم که چطور میتوانیم بدون مواد با مشکلات زندگی کنار بیاییم. اگر لغزش روانی برای مدتی طولانی ادامه پیدا کند افکار مغشوش و منحرف می تواند ما را به این نتیجه برساند که تنها را برای کنار آمدن با زندگی مصرف مجدد مواد مخدر است. در این موقع است که دیر یا زود دوباره به سراغ مواد می رویم که به عنوان لغزش فیزیکی و جسمی نامیده میشود. برای خودداری از مصرف مواد مهم این است که در فرایند لغزش را در مراحل اولیه، یعنی لغزش احساسی مهار و بر آن غلبه کرد. آنچه مهم است این است که بدانیم با عواطف و احساسات خود چگونه رو به رو شویم و الگوهای فکری ما چه وضعیتی دارند چون با دانستن این مسائل است که می توانیم از ابزارهای بهبودی برای مقابله و کنار آمدن با این احساسات استفاده کنیم.
همانطور که پیش از این اشاره شد،بیماری اعتیاد در ذهن ما ریشه دارد یعنی این که این طرز فکر مان است که ناسالم است و می بایست عوض شود. در بهبودی باید بتوانیم افکار معتاد گونه خودمان را تغییر دهیم چون طرزفکر سالم است که می تواند از لغزش ما پیشگیری کند. بیماری روانی که ما به آن دچار هستیم به مراقبت و هوشیاری بیوقفه و روزانه نیاز دارد که اگر کارهای روزانه مربوط به بهبودی خود را انجام ندهیم دوباره به طرز فکری که یک عمر به آن عادت کرده ایم بر می گردیم. دو اصل مهم برنامه ۱۲ قدم که به ما کمک میکند تا به حقیقت وضع خودمان پی ببریم عبارتند از: (۱) ما هرگز از بیماری اعتیاد شفا پیدا نمیکنیم و (۲) برای اینکه بهبودی خود را حفظ کنیم باید برای همیشه از مصرف مواد مخدر پرهیز کنیم. همانطور که بیماران مزمن دیگر از جمله کسانی که به مرض قند مبتلا هستند باید برای همیشه از مصرف شیرینی خودداری و در برخی از انواع این بیماری باید هر روز انسولین تزریق کنند؛ما نیز برای بهبودی خود باید هر روز برنامه دوازده قدم کار کنیم واقعیت این است که اگر ما به طور روزانه سه قدم اول برنامه را کار کنیم بسیار بعید است که در برابر وسوسه مصرف مجدد مواد مخدر تسلیم شویم چون این سه قدم اول که ما را با چگونگی مهار بیماری مان آشنا می کند و راه حل بهبودی را در اختیارمان میگذارد. برنامه دوازده قدم یک برنامه عمل است و ما می باید برای بهبودیxadمان روزمره کارهایی را انجام دهیم تا از لغزش ما جلوگیری کند. بیشتر کسانی که پس از لغزش دوباره به جلسات برگشته اند یک و چه مشترک دارند: تقریباً همه آنها می گویند به علت خودداری از حضور در جلسات انجمن و کار نکردن قدم ها دوباره مصرف کرده ایم!! آنها روزانه بودن برنامه و اولویت اول بودن آن را فراموش کردهاند و به همین علت است که به طرز زندگی قبلی برگشته اند. علت اینکه شرکت در جلسات برنامه دوازده قدم برای حفظ بهبودی اهمیت دارد این است که این برنامه انواع ابزارهای لازم را برای مقابله با جنبههای مختلف بیماری اعتیاد به طور روزمره در اختیار ما قرار میدهد. انجمن های برنامه دوازده قدم حمایت های محیطی ,عاطفی, روانی و شناختی را که ما برای مقابله با بیماری اعتیاد و به دست آوردن بهبودی به آنها نیاز داریم در اختیار ما قرار می دهد و از آن مهمتر اینکه به ما کمک می کنند تا پاکی و بهبودی خود را حفظ کنیم. با وجود برنامه دوازده قدم و حمایت انجمن ها از هر چیز مهم تر و در اصل این خود ما هستیم که می بایست مسئولیت بهبودی خود را بر عهده بگیریم و هر کاری را که برای بهبود ایمان لازم باشد انجام دهیم. این ما هستیم که می باید بهبودی را در اولویت اول زندگی خودمان قرار دهیم و هر روز مراقب و مواظب خودمان باشیم تا بتوانیم از دام لغزش پیشگیری کنیم. این خود ما هستیم که میبایست برنامه دوازده قدم را کار کنیم و از حمایت های انجمن استفاده کنیم.
الهه راسخی
درمانگر مشاور اعتیاد و خانواده
برچسب:
نویسنده: مانی نظری